نسیم صبح

 

نسیم صبح آمد بوستان را گل هزاران شد

هزاران بلبل نغمه سرای شاخساران شد

سفیدی صبح سرزد عمر داد در باغ و در بوستان

سیاهی شب خجل گشت و برفت و عمر پایان شد

درون کلبه ام خالی بود و تنها بودم تنها

به فرمان خدا یک اختر تابنده مهمان شد

همانا که سخن از عدل و انصاف و عدالت داشت

چنان عاشق ایمان بود که آن محبوب اذهان شد

شب تاریک و ره باریک هزاران ظلم بموج خود

ولی آن سرور و سالار برسر نوح دوران شد

چنان از معرفت و از حقایق سخن گفتی

تن هر خائن از هیبتش چون بید لرزان شد

هرآنکه خواست تا خدمت کند در خلق و در مخلوق

او را آخر سفر برسوی آن خلاق و یزدان شد

بیاد نام رهبر من ببالیدم شدم مسرور

که با یاد وجودش بر دلم مهر درخشان شد  

 

تصویر تو

 

بخدا نام تو روشنگر شبهای من است

ای که یاد تو مرا دیده بینای من است

بخدا روزی که اسم تو را آرم به زبان

عشق تو آرامی این دل شیدای من است

بخدا روزی که رفتی پدرم ای مه من

اسم تو هر صبح و شب یاد دل آرای من است

ای پدر رفتی بدل داشتی تو خیلی آرمان

گفتی با مردم  ووحدت آرزوهای من است

ای فدای آرمان های تو گردم بابا

این شعارم تا اخیر است راه تو راه من است

با خون خود تو نوشتی که هزاره زنده است

ای تنت کشتی نجات ساحل دریای من است

بس که در دلهای تو محبوب گشته یی گوید نوا

ای که تصویر تو در عالم رویای من است

 

 میلاد حقایق

 

ای شقایق ها کجایید لاله گون صحرا شده      

                                                           باغ و بوســـتان پر زگل وزینت دنیا  شده

گو برای ابر بارد ناب را در شاخسار    

                                                    سرزمین سر سبز شد چون جامه دیبا شــده

گو برای مطربان آهنگ عشق خوانند باز     

                                                    بلبلان نغمه سرای شـــاخســــاران ها شــده

گو برای عاشقان تا که سرور از دل کنند      

                                                       روز مـــیلاد حقــایــق معشوق دلها  شــــده

آسمان عشق سـبز و انجمان چشمک زنان      

                                                       شــاد و خندان گل هزاران بستر دریا شــده

گر چه از دست ستمگاران چگویم  ای  فلک     

                                                     جور و ظلم بر مـردم مظلوم و بیگنا    شـــده

ای مـــزاری هـا کجائــید راه رهبر پیش گـیر     

                                                     یک نـــظر بــنما ببین بهسودیـان تنــها شـــده

مردمان حق پرست امــروز در غربـت روند      

                                                خانه ها سوزانده اطفــالان همــه شــیدا شـــده

             ای مزاری خیز و بنگر مردم دل سـوخته ات                                                                

                                                   پیکرش از بهر حق افتــاده در صــحرا شـــده

 

ای نــــوا گویـــا بشو کین رمز الفت نیست و بس

 سالیان هم سنگریم پس   این چنین معنی شده؟

 شاعر : محمد جواد نوا

نوشته شده توسط مدیریت وبلاگ در 11 AM |  لینک ثابت   •  6 نظر

25 May 2010

میلاد بابه


 

 مبارگ  بادت میلاد بابه

برای  تک تک اولاد بابه

برای مرد و زن پیر وجوانها

برائ قوم چون فولاد بابه

×××××


روز آزره باشه میلاد بایه

ای روز ره موکنیم فریاد بابه

ده آغیل و ده خبر ره بو برید
ده بهسودو ده دایمیرداد بابه

 

شعر از نویان تمکی




موضوع :
شعر ,