نویسنده: یک ایرانی

شهدایی در مزار شهدای تهران هستند که بسیار ناشناس و غریب هستند. چرا که امروزه با سرزدن به مزار شهدا متوجه می شوید که این مکان چقدر غریب است وافرادی فراموش شده در شهر فراموش کار چه غریبانه در آنجا دفن شد ه اند …حال با این نگاه میتوانید تصور کنید در این بغض غربت چگونه یک شخصی که ایرانی نیست ولی برای دفاع از حق ،برای دفاع از اسلام ،برای دفاع از انسانیت شهید شده و این شهید غریب که غریبتر از شهدای دیگر میباشد در این مکان فراموش شده غریبانه و مظلومانه مدفون است.


آری باید بدانیم که تنها کشوری که در زمان سختی برادری خود را به ما نشان داد و به ما نشان دادند که آزاد هستند و در برابر ظلم در هر جایی می ایستند برادران افغانی ما هستند که امروزه در همین شهر فراموشکار بدون هیچ دلیل به هر نوع که میتوانند این برادران را اذیت و رنج میدهند .
باید بدانیم که در جنگ ایران و عراق ،افغانستان تنها کشوری بود که جدای از حمایتهای معنوی خود ،حمایتهای انسانی و مادی هم به ما میکردند.آنها از طریق دفاتر نهضت اسلامی واقع در افغانستان به ایران رزمنده میفرستادند.در کنار افغانستان،سوریه هم بود البته با این تفاوت که سوریه چون کشور عربی هست تقریبا سیاست بیطرفی را اعمال کرد و برخلاف رویه ی کشورهای عربی عمل کرد و اندکی حمایت معنوی میکرد.
اما چرا امروزه این فداکاریها مسکوت مانده …خدا میدونه کی از این اسناد برای چه نفع هایی در دهه های دیگر استفاده میشود و آنرا از راکد بودن در می آوردن!وای که این مصلحت با ما چه میکند !!و اینکه چرا حتما باید اماره ای بر خوب بودن یا کمک کردن قوم افغان به ایران باشد تا ما به آنها احترام بگذاریم یا آیا بدون این سخنان و حمایتهای زمان جنگ ما باید با یک انسان انسانگونه رفتار کنیم؟

اما در انتها خود قضاوت کنید که چه نگاهی زشت به برادران افغانی داشتیم؟



موضوع :
شهدای افغانستانی درجنگ ایران وعراق ,