مسافر:

شعر ذیل از شاعر هم وطن آقای محمد کاظم کاظمی متولد (1346) است که دررثای یکی از یاران شهیدش سروده است.

وآتش چنان سوخت بال وپـرت را       که حتی ندیدیم خاکسترت را

به دنبال دفترچه ی خاطــراتـــت       دلم گشت هر گوشه ی سنگرت را

وپیدا نـکردم در آن کنج غربـــت      به جز آخرین صفحه دفترت را :

همان دستمالی کــه پیچیده بـودی       درآن مهر وتسبیح وانگشترت را

همان دستمالی که یک روز بـستی        به آن زخم بازوی هم سنگرت را

همان دستمالی که پولک نشان شد        وپوشید اسرار چشم ترت را

سحر، گاهِ رفتن زدی با لطافـــت        به پیشانی ام بوسه آخرت را

وبا غربت کهنـــه تنها نــــهادی        مرا، آخرین پاره پیکرت را

وتا حال می ســوزم از یاد روزی        که تشییع کردم تن بی سرت را

کجا می روی؟ ای مسافر، درنگی         ببر با خودت پاره ی دیگرت را




موضوع :
شعر ,